Opnieuw mijn levenswerk vinden

Lifemaps.NL Levenswerk

Al in 2011 wist ik, dat mijn functie als directieadviseur bij UWV eindig zou zijn. Ik was aangenomen om te adviseren over informatievoorziening en bedrijfsvoering. Natuurlijk zou ik veel kunnen doen om de samenwerking met IBM te verbeteren. Een groot deel van de vraagstukken had zoiezo te maken met samenwerking: tussen business en ICT, met andere divisies en met externe leveranciers. Of pakte ik juist dat deel op omdat het me enkele jaren kostte voordat ik ook maar enig begrip had van de business, werkprocessen, interne cultuur en besturing van UWV? Daar had ik me zeker op verkeken. Het deed me de relativiteit van mijn toegevoegde waarde beseffen. Bescheidenheid was nodig. Mij werd een outplacement traject aangeboden. Ik zat daar niet direct op te wachten, want ik wist het allemaal zo goed: wat ik kon en wat ik wilde. Maar al snel werd duidelijk, dat dat laatste ging over het verleden. En over in het verleden behaalde resultaten valt niet veel te zeggen voor de toekomst……

En we gaan gewoon door

Toen hield mijn werk daadwerkelijk op en werd ik boventallig – een vreselijk woord. Ik ging gewoon door met activiteiten en breidde mijn deelname aan werkgroepen uit. Integral City, waarin we met Marilyn Hamilton nadachten en nadenken over de twaalf intelligenties, die de capaciteiten leveren om een dorp of stad sociaal, veerkrachtig en duurzaam te maken. Lerend Leven in vrijheid, een groep van ex-collega’s van IBM en mensen uit het onderwijsveld om uit te werken wat er nodig is om lerend leven te faciliteren. Samen bezochten we regelmatig de inspirerende bijeenkomsten van Het Kind in De Horst in Driebergen. Meshworking is een organisatievorm (Engels: foundation) voor de toekomst, bedacht door Don Beck, auteur van het boek Spiral Dynamics. Anne-Marie Voorhoeve heeft meshworking verder ontwikkeld en toegepast in maatschappelijke vraagstukken om grote doelen te halen (Klimaat top Kopenhagen, enkele jaren geleden). Met haar dacht ik mee over een strategie voor het in de markt brengen van en over een training voor meshworking. Ik heb affiniteit met deze methode en herkende er veel in dat ik spontaan in mijn werk bij IBM al had toegepast.

Ik was positief en zette de schouders er dus onder. Mijn motto was: nieuwe situatie, nieuwe kansen. Ik wist, dat het voor mij belangrijk was om gelijkgestemde anderen te vinden om mee te ondernemen en liefst ook stevige wortels te vinden in een innovatief bedrijf of productieve community. Ik ben mijn hele werkende leven in dienst geweest van grote organisaties. Dat ligt mij goed. Vanuit overzicht kan ik snel uitvinden hoe ze werken en hoe we de organisatie kunnen benutten om samen doelen te behalen. Ik heb me bij IBM altijd vrij gevoeld om te ondernemen. Het wereldwijde IBM systeem hielp mij juist om doelen te halen. Mijn aanpak was om grotere doelen te vinden waar de mijne onderdeel van zijn. Zo heb ik ook concurrenten aan het samenwerken gekregen. Bij UVW werkte dat laatste minder goed, omdat macht en cultuur vernieuwingen steeds weer terug laten veren naar de oude situatie.

Plannen, plannen en acties

Wat een plannen heb ik gemaakt voor mijn nieuwe levenswerk. Ik ben het type eerst denken en dan doen, dat blijkt alleen daaruit al glashelder. In eerste instantie hielp het plannen maken mij om gewoon te verwerken dat ik ‘geen werk’ had. En het hielp daarna om me een voorstelling te maken van wat mijn nieuwe werk zou kunnen zijn. Ik dacht na wie ik ben, wat mijn dromen zijn, wat ik waaraan zou kunnen bijdragen met alle ervaring die ik in mijn koffertje had. Later ging ik me gericht verdiepen in de topsectoren en lopende programma’s waar actief werd samengewerkt aan duurzaamheid, tussen universiteiten, bedrijfsleven en overheid. Als Bioloog en natuurliefhebber had ik er tot dan toe bar weinig aan bijgedragen. Ik wilde me daarvoor nu echt gaan inzetten. Ik had veel bij te lezen, seminars te bezoeken, me te abonneren op linkedin groepen en nieuwsbrieven. Ik voelde me een ware achterblijver op dit terrein. Vooral duurzame energie sprak me aan. Ik vond grootschalige projecten voor het uitwisselen van verschillende soorten energie, zoals hergebruik van bij de industrie vrijkomende warmte voor stadsverwarming. Bij dit soort projecten zijn altijd veel partijen betrokken. Daarmee had ik veel ervaring. Op mijn nieuwe kaartje zette ik: business developer voor duurzaamheid.

Verdriet was er ook

Ja, ik was positief, maar er was ook verdriet. Verdriet om uit het legioen van werkenden te stappen; van een groot aantal collega’s en relaties opeens in een veel kleinere kring te opereren. Verdriet ook om wat ik ontdekte over de stand van de natuur en het klimaat, over de maar trage, stap voor kleine stap vorderende verbeteringen op gebied van duurzaamheid. Teleurstelling over mezelf qua duurzaamheid, dat ook, toen ik me ervan bewust werd, dat ik toch wel een aardig comfortabel leventje had geleid. En wat me nogal overviel was het verdriet omdat het tijd was om mijn glorieuze jaren bij IBM los te laten. Ik vertelde er nog steeds over en hield het eigenlijk in leven, terwijl het al jaren geleden was.

WEconomy onderzoek naar nieuwetijdsondernemingen

In 2013 nam ik deel aan aan bijeenkomst in het teken van het werk van Prof. Jan Jonker van de Radboud Universiteit. Hij deed een oproep aan mensen om 80 uur tijd te steken in het meeschrijven aan zijn volgende boek. Ik solliciteerde en werd gekozen als één van 35 co-auteurs. Het boek zou gaan over business modellen. Dat onderwerp is voor velen abstract, maar ik had me er bij IBM al in verdiept. Het IBM business model voor de Sociale Zekerheid is een prachtig instrument gebleken om met de betrokken organisaties in gesprek te gaan over verandering – onder architectuur en met borging van de samenhang. Ik werd nog enthousiaster, toen ik begreep, dat het niet ging over een methodologie-vanuit-de-theorie, maar over het vinden van een model en handvatten, die passen bij de honderden nieuwetijdsintitatieven, die Jan wetenschappelijk had onderzocht.

Het schrijfproces was puur plezier. Hij leidde in, gaf richting en stuurde bij. Wij verdeelden ons in groepen over de grote onderwerpen rond waardecreatie: principes, ontwerp, community en waarde-evaluatie. Ik koos voor de groep ‘Principes’. Het crowd-thinking proces verliep niet altijd gladjes, maar ik vond het heerlijk om met zijn allen het beste uit onszelf te halen en dat helder op schrift te krijgen.

Begin 2014 kreeg ik mijn burn-out. Dat betekende, dat ik het tweede half jaar maar af en toe kon deelnemen aan de groepsbijeenkomsten. Ik vond het erg prettig om, zij het vanuit huis, toch mee te schrijven. Het gaf me het gevoel, dat ik niet alleen was en dat ik nuttig bezig was, ondanks mijn moeheid. Waarden en principes zijn voor mij zoiezo essentieel. Ik wilde ook graag voor mezelf expliciet krijgen hoe principes zouden kunnen helpen om een onderneming WEconomy waardig te maken. Er bleken namelijk drie hoofdprincipes van waardecreatie naar voren te komen uit het onderzoek: meervoudig (people, planet, profit), gedeeld (kennis, hulpbronnen, spullen delen, gecreeërde waarde delen) en collectief (altijd in en met collectieven en communities). Onze groep werkte hiervoor de principes van co-creatie verder uit. Iets moeilijker was het om ook de onderwerpen: bewustzijnsniveau en menselijke waarden in te brengen. Ik heb me daar mede sterk voor gemaakt. Daar begint het voor mij mee, ook in het zaken doen: om de essentie van wie je bent / wie we zijn tot uitdrukking te brengen in de onderneming die je neerzet. Het boek ‘Samen werken aan waardecreatie is echt een boek naar mijn hart geworden: inspirerend, realistisch en praktisch. Ik was gelukkig weer een stuk opgeknapt, toen het tijdens het Symposium Nieuwe Business Modellen in November 2014 ten doop werd gehouden, in de Domkerk in Utrecht.

Van Lifemaps.NL mijn levenswerk maken

Mijn burn-out was het punt, waarin mijn energie was opgebrand; de naam is goed gekozen. Maar er brandde ook verder veel weg: allerlei bezorgdheden, waarmee ik tot dan toe rondliep, en ook allerlei werk, dat ik zou kunnen doen. Eigenlijk alles onder de categorieën: ‘zou moeten’ of ‘zou willen’ ging in rook op. Wat bleef was de WEconomy en mijn ‘hobby’: de lifemaps. Ik had tot dan toe een aantal lifemaps gemaakt over de eerste van de drie grote vragen waar mijn boek over gaat: wie ben je? Geïnspireerd door het gedachtegoed van de WEconomy en vanuit mijn ervaring in en voorliefde voor ‘de business’ ging ik aan de slag om ook lifemaps te maken rondom de vraag: waar sta je voor? Ik vond het leuk om hierin levensmissie, bewustzijn en waarden te verbinden met strategie en business doelen. Alles kwam voor mij samen in de lifemaps over de derde vraag: ben je waar je wezen wilt. In de zomer van 2015 had ik zo een compleet programma van lifemaps ontwikkeld. Elk een mini-cursus een beleving op een thema van levenskunst en bezield ondernemerschap. Divine inspiration – dat heb ik mogen ondervinden; de verwondering over hoe het mogelijk is, dat ik met twee posters en een aantal verschillende soorten stickers wezenlijke vragen qua persoon en business zichtbaar en beleefbaar heb weten te maken, zodat je van je eigen leven kunt leren.

Maar…….. er waren goede redenen waarom ik er tot dan toe mijn werk niet van had gemaakt. Nederland zit vol met coaches, die graag hun eigen methode gebruiken. Ik heb wel coaching als leiderschapsstijl ontwikkeld, maar niet als vak, en beveel liever ervaren coaches aan dan zelf in die stoel te gaan zitten. Ook bestaan er al vele instrumenten. Natuurlijk heb ik daar uitgebreid onderzoek naar gedaan. En last  but not least: de werkvorm van lifemaps en de producten zelf passen prima bij intelligente vind-het-zelf-wel-uit zoekers en zelf-ontwikkelaars – of dit nu coaches zijn of gebruikers, en in een business met producten, die ook nog onbekend zijn en uitleg behoeven, verdien je niet snel je brood.

En toch hoorde ik ook steeds vaker van vrienden en ex-collega’s terug, dat zij het echt zagen als mijn levenswerk. Ik besloot mensen uit te nodigen en hun advies te vragen. Mijn vragen: voor welke doelgroepen kunnen de lifemaps van betekenis zijn? Hoe zou een marketing strategie eruit kunnen zien? En: hoe zou Lifemaps.NL op termijn naar een WEconomy business model kunnen toegroeien. Het Veerhuis in Varik was de inspirerende locatie om ermee aan het werk te gaan – natuurlijk nadat iedereen in groepen van vier een inspirerende lifemap beleving had ervaren. Het was voor mij als maker een ontroerend mooie dag samen met mensen, die er met liefde voor me waren. Ik wist wie er allemaal zouden komen, en ik had me voorgenomen om alles wat zij mij adviseerden te omarmen en op te nemen in mijn plan. Die kwaliteiten hadden de uitkomsten inderdaad! Een heel bijzondere ervaring.

 Ik heb anderen nodig om het unieke in mezelf te zien

Wat ik graag uit al het bovenstaande wil meegeven is een voor mij wezenlijke ervaring – die de mensen in deze bijeenkomst, maar ook de vele anderen, die ik in de twee jaar ervoor om advies heb gevraagd, mij hebben gegeven: dat je andere mensen nodig hebt om het unieke in jezelf te zien en jou hierin te inspireren en activeren. Op zich was dit niet nieuw voor mij, maar wat ik me nooit had kunnen voorstellen is, dat dit zeer diepgaand – het ging om mijn levenswerk – maar ook praktisch en concreet toe te passen is. Deze dag was voor mij een belangrijke co-creatie sessie. Ik heb het me allemaal eigen gemaakt, het uitgewerkt en vormgegeven; de nieuwe website is daar getuige van.

Categorieën

Archief

Delen:

, , , , , , , , ,