Terug naar de bron en verder

Liffemaps.NL Jouw bron is vol rijkdom

Een ingrijpende gebeurtenis vraagt erom terug te gaan naar de bron: wie ben ik? En: wat wil ik nu echt van mijn leven maken? Ik ben er sinds kort klaar voor om na bijna drie jaar innerlijk werk weer volledig terug te komen ‘in de maatschappij’. Mijn burn-out heeft me een nieuw bewustzijn gebracht en heeft fundamenteel andere aspecten in mij naar voren gehaald. Mijn batterijen zijn weer aardig gevuld, waar ze ook mogen zitten Ik heb mijn nieuwe levensmissie gevonden. Ook heb ik voor mijzelf een nog steeds ongelooflijke hoeveelheid dingen uit het verleden opgeruimd – en ben hier nog niet mee klaar. Samengevat staat dit voor mij voor een ongekende rijkdom uit mijn innerlijke bron die ter beschikking staat om mij te voeden in deze nieuwe fase. Het voelt aan als een natuurlijk proces en ik geloof, dat dit aan iedereen ter beschikking staat.

Van midden in de wereld staan naar innerlijk werk doen

Ik had me nooit kunnen voorstellen, dat mijn universum zo klein zou kunnen worden en, goed bezien, beperkt tot mijn eigen innerlijke leven. In mijn eerdere loopbaan werkte ik altijd systemisch en grootschalig. Afgelopen jaren werkte ik samen met anderen om nieuwe principes en best practices voor de WEconomy te vinden, en om te onderzoeken wat belangrijk is voor de integrale stad.  Samen met anderen dacht ik na over de wereld – vooral over de vraag waarom bewustzijnsontwikkeling en universele waarden zo wezenlijk zijn als fundament voor een nieuwe wereld en tegelijk ook zo ongrijpbaar en moeilijk bespreekbaar blijken.

Toen ging het licht voor mij letterlijk uit en kon ik niet meer verder. Maandenlang kon ik slechts een korte afstand lopen, zelfs in de natuur, omdat ik de veelheid aan indrukken niet kon verwerken.  Ik kreeg bij het minste of geringste moeheidsaanvallen, die enkele dagen konden duren. Tegelijk  werd ik doordrongen door een oerkracht; ik heb deze de benaming: energiedoorvoer gegeven. Het enige waar deze ervaring voor mij mee te vergelijken is, is een weeënstorm tijdens de bevalling: je kunt er nog net bijblijven, blijven ademhalen en hopen, dat je er goed doorheen komt. De grootste en heftigste heb ik ervaren op het moment van burn-out. Ik kan in mijn dagboek nalezen, dat ik nog een keer of vijf iets minder heftige energiedoorvoeren heb ervaren. Ik kwam erachter, dat wat ik meemaakte een verschijnsel is van wat in het Engels: ascension wordt genoemd en in het Nederlands vaak beschreven wordt als: een hoger trillingsniveau in jezelf toelaten. Beide kanten van het proces hadden qua impact voor mij tot gevolg, dat alle registers van mijn hoogsensitiviteit werden opengetrokken.

  • Waar voorheen wat ik voelde zich, comfortabel en kalm, kanaliseerde via mijn mind, kwam en komt alles nu in rauwe vorm binnen in mijn lichaam/hele systeem. Ik ben te weten gekomen, dat de innerlijke energie signatuur van mijn gedachten, emoties, wilskracht en dromen verschillend aanvoelen. Maar dit was totaal nieuw voor me; ik heb het mijn geest opnieuw aangeleerd, net zoals een ouder dat doet bij een kind. De hele dag door krijg ik sensaties binnen, die in mezelf ontspringen maar ook overal vandaan komen, zoals van de energie die ergens hangt in de buurt of stad. Met elke ontmoeting komt er een wereld aan impressies bij me binnen en wordt van alles in mij geraakt dat erop antwoordt met vaak onbekende en meer of minder prettige reacties.
    ccccc
  • Tegelijk voelt dit proces aan als een natuurlijk bewustwordingsproces. In  concreet-lichamelijke zin dwong het voor mij af om de realiteit van ziekte en dood onder ogen te zien en mijn sterfelijkheid te accepteren. In spirituele zin bracht het mij diepgaande ervaringen en inzichten over de eeuwigheid van het leven en over het Leven als één doorgaande stroom van ontwikkeling, één Web van Liefde.
    cccc
  • Op het moment van burn-out is ook alles wat in mij vastzat kennelijk in één klap losgewoeld. In de eerste fase waren het vooral mijn angsten, die zich lieten gelden – getriggerd door verschijnselen zoals een wervelende energie rondom mijn hoofd of hartkloppingen. Later werden het kleinere zorgen en ‘kwaaltjes’. Dit jaar heb ik flitsen in mijn rechteroog gekregen (een bekend verschijnsel bij het ouder worden) en heb ik met mijn ogen gewerkt. Er bleek in mijn ogen veel oud verdriet, maar vooral een grote portie: ik moet en ik zal vast te zitten. Ik ben blij dat ik de moed had om dit alles uit te werken op een spirituele manier, door er met enkele vertrouwde vriendinnen over te spreken, verheffende dingen te lezen en met de hoogst ontwikkelde versie van mijzelf en mijn eeuwige vonk (mijn ziel) in gesprek te gaan. Ik heb hierbij veel (gehad) aan het werk van Sanaya Roman.

Van grootschalig naar alleen in de huiskamer

Afgelopen jaren kon ik niets anders dan keer op keer naar binnengaan om waar te nemen wat mijn aandacht vroeg, en om keuzes te maken hoe ik het uit zou werken. Ik was meestal alleen en had vooral contact met anderen via de telefoon. Nu lees ik de krant weer, maar afgelopen jaren heb ik de informatiestroom over de wereld buiten mij beperkt omdat ik het niet kon ‘handelen’. Mede daarom kon mijn werk met de lifemaps sterker naar voren komen. Ik vond en vind het elke keer weer fijn om eraan/ ermee te werken. Achteraf ook logisch, want ik heb al lang geleden besloten om mijn ervaringskennis overdraagbaar te maken aan anderen. De vorm van de lifemaps was niet doelgericht gekozen, maar bleek eruit te komen als de vorm, die in mij zat, die ik kon creëren. Ik heb wel andere vormen uitgeprobeerd, maar werken met posters en stickers is wat bleef staan.

Hoewel ik er blij mee was, was het toch ook een teleurstelling, dat ik nu op de vierkante centimeter aan het werk was in plaats van grootschalig. Ik vond het moeilijk om mijn gevoel van ‘van waarde te zijn’ hoog te houden. De aanmoedigingen van mensen om mij heen en mijn doorzettingsvermogen en zelfvertrouwen hebben me geholpen toch door te gaan. In 2015 en 2016 heb ik in diverse situaties en met veel mensen gewerkt met de lifemaps. Ik heb het geheel op intuïtie ontwikkeld en daarbij gewoon gevolgd wat er uit mijn vingers wilde komen. Het lijkt vreemd, maar wellicht daardoor moest ik, door ermee te werken met anderen, ook zelf gaan zien wat er mee mogelijk was. En ik werd me ervan bewust dat ik mijn eigen werk ook aan het evalueren was op de vraag: hebben de lifemaps genoeg spanwijdte en diepgang om er mijn levenswerk van te maken. Ik heb de vraag met ‘ja’ beantwoord en voor mezelf bevestiging gevonden voor mijn eerdere keus om de brede verspreiding en doorontwikkeling ervan tot mijn missie te maken.

Dit voorjaar dacht ik klaar te zijn met vier lifemaps voor individueel gebruik en een serie losse bouwstenen waar coaches en trainers eigen lifemaps mee kunnen maken, maar door allerlei feedback van anderen ging ik er toch nog een keer goed voor zitten om alles door te werken en na te gaan waar er nog iets aan ontbrak. In deze check en validatie actie lukte me wat me tot nu toe niet was gelukt: om een proces te ontwerpen en bijbehorende visuele en conceptuele facilitatie in de vorm van poster en stickers, waarmee iemand zijn of haar scheppende leven kan onderzoeken. Creëren en veranderen is de kern van mijn ervaring – in mijn persoonlijke leven en in business. Ik (er)ken mijzelf al meer dan vijftien jaar als (co)creator van mijn eigen leven. Vandaar de derde vraag in mijn boek Een reis door je leven in 3 vragen: ben je waar je wezen wil? In 2017 zullen drie nieuwe soorten stickers het licht zien: de uitkomst, patronen en creatie stickers, en komen de nieuwe lfemaps Levensmissie en Scheppend leven beschikbaar. Daarmee is er nu eindelijk een goede dekking met lifemaps voor de vragen: hoe kun je een indruk, gevoel en beelden krijgen van je levensmissie, en: hoe kun je van je eigen leven leren als het gaat om scheppend leven. Dat geeft een diep gevoel van tevredenheid en afronding.

Categorieën

Archief

Delen:

, , ,